Hopbelle

De sterke blonde achter de roze olifant

Catherine De Laet-Dubrulle (Brouwerij Huyghe)

Marketing en real estate manager. De functietitel van Catherine De Laet-Dubrulle geeft een vertekend beeld van haar werk in het huis van de roze olifant. Alain De Laet, CEO van Brouwerij Huyghe, over zijn hopbelle: “Mijn echtgenote organiseert mijn leven. Ik weet niet wat ik zou doen zonder haar.”

De bierwereld maakte in 1989 kennis met Delirium Tremens. Het sterke blonde bier van Huyghe, in het glas met de vele roze olifantjes, bleek een instant succes. De groeischeuten van de publiekslieveling zorgen er vandaag voor dat de brouwerij uit Melle haar prioriteiten uit het verleden verlegt. “In 1985 ging het niet goed met het bedrijf. Uit noodzaak klonk de filosofie toen: ‘U vraagt, wij brouwen.’ Nu liggen de kaarten anders. Met Delirium op één, La Guillotine op twee en Averbode op drie zetten we in op onze eigen topmerken. Brouwen voor derden willen we in de toekomst beperken.”

Catherine De Laet-Dubrulle ging in juli 2008 deeltijds aan de slag in de brouwerij van de familie van haar man. “Op mijn eerste werkdag lag hier een hoop onopgeloste accijnzen te wachten. Dat was niet de leukste job maar iemand moet het doen. Ik neem de aangifte van de accijnzen nog steeds voor mijn rekening. Alleen gebeurt alles nu online, wat veel vlotter werkt.”

Slurfhoeden

De merkenportefeuille, huur- en andere contracten, problemen met leveranciers oplossen: door de jaren heen groeide het takenpakket van deze hopbelle gestaag. De eerste uitdaging die de nieuwbakken marketing manager aanpakte, was de geschenkverpakking van Delirium. “Op de vorige verpakking stond een geel en  opvallend grafisch element. Het was volgens mij wat te … psychedelisch. (lacht) Ik vond dat de nadruk op onze roze olifant moest liggen. Het is een sterk beeld dat ons woordmerk zou helpen klasse en kwaliteit uitstralen. Op de bierglazen en –verpakkingen is de olifant nu prominenter aanwezig. Omdat ik vind dat we fier mogen zijn op de medailles die ons bier wint op internationale wedstrijden, worden die vermeld op de vernieuwde verpakking. Het geel heeft intussen al lang plaatsgemaakt voor blauw met roze.”

Hoewel ze geen marketingachtergrond heeft, bracht haar interesse in branding Catherine De Laet-Dubrulle bij de ontwikkeling van merchandising. “Klassiekers als t-shirts en petjes waren er al. De pluchen olifanten en olifantenmutsen zijn mijn ideeën. Onze slurfhoeden werden zo’n hype dat de Brusselse Grote Markt tijdens het Belgian Beer Weekend roze zag. Dat succes wekte blijkbaar jaloezie op. Sinds twee jaar mogen op de stands geen gadgets meer worden verkocht. Via de webshop blijft de slurfhoed een topper. Na Amerika hebben ook Brazilië en Chili de hoedjes ontdekt. Ik moet altijd lachen wanneer een bestelling uit Azië binnenloopt. Onze olifanten worden in China gemaakt. Eerst komen ze naar Melle, dan mogen ze terug naar huis.”

Vlam

De sterke blonde aan de zijde van Alain De Laet heeft met haar echtgenoot een achtergrond in de rechten gemeen. “Alain is vijf jaar ouder is dan ik, waardoor we mekaar aan de universiteit in Gent niet hebben gekruist. Onze ouders zijn sinds onze kindertijd vrienden. In 1991 zat ik in mijn eerste licentie rechten toen de vlam tussen ons oversloeg. Hoewel burgerlijk recht me altijd heeft geboeid, wilde ik graag een gezin met kinderen. Ik besefte dat Alain veel tijd in de brouwerij moest investeren. Daarom zag ik een carrière in de advocatuur niet zitten. Na een extra jaar notariaat vond ik als jurist op een notariskantoor de ideale job. Toen we in 2001 Alexandre kregen, ging ik deeltijds werken. Op zeker moment voelde ik hoe mijn dossiers me aan m’n bureau kluisterden. Ik had echt nood aan meer sociaal contact. De groei van de brouwerij kwam op het juiste moment. Alain en ik werken dicht bij waar we wonen en onze zoon gaat naar school in het college van Melle. Alexandre komt te voet naar de brouwerij of gaat met de fiets naar huis. Ik vind het belangrijk dat ik er ben wanneer hij thuiskomt.”

Toen Catherine De Laet nog Catherine Dubrulle was, dronk ze geen bier. “Op zeker moment begon Alain mij mee te tronen in de bierwereld. Ik kon moeilijk blijven zeggen: ‘Ik drink geen bier. Geef mij maar een waterke.’ (lacht) ‘Het was opvallend dat ik op elke receptie een witbier of fruitbier kreeg aangeboden. Nooit was het een Delirium, Karmeliet of Duvel. Het is dus niet verwonderlijk dat ik eerst begon met fruitbieren, om vervolgens mijn weg te vinden naar de bieren die ik echt graag drink. Al stootten die vooroordelen rond vrouwen en bier mij wel tegen de borst.”

Elegant

De vraag welke bieren vrouwen het liefst drinken, inspireerde Catherine tot een bijzondere actie. “Samen met Fiona de Lange, onze social media manager, deden we een rondvraag bij vrouwelijke fans van Delirium. We vroegen hen welk bier ze zouden brouwen mochten ze het voor het zeggen hebben.” Naar aanleiding van de internationale vrouwendag mochten tien dames in 2013 een dagje komen brouwen bij Huyghe. Ondergetekende was er bij toen de eerste Deliria werd geboren.

Met het brouwsel van dit jaar zijn we aan de vijfde editie toe. “Van in het begin viel de keuze van de dames op het voorstel een blond, sterk bier te maken. Zowel de naam van het bier als het ontwerp van het etiket kozen we op basis van de input die we ontvingen via de sociale media. Op sommige voorstellen stond de olifant zelfs met oorbellen en een halsketting aan. Uit alle ontwerpen koos ik een roze etiket waar de olifant centraal staat: vrouwelijk zonder er over te zijn. Het glas is elegant en licht. Echt een perfect proefglas.”

Punch

Als kers op de taart van een fijne ontmoeting proeven we Deliria 2015 en vergelijken die met haar oudere zusje uit 2014. Elk jaar wordt het sterke blonde bier in een beperkte oplage op de markt gebracht. Het eerste jaar ging het om 150 hectoliter. Vijf jaar na de start zijn het er nog altijd maar 350 hectoliter. Dat de marketing manager van Huyghe er met Deliria opnieuw in slaagt buzz te creëren voor Delirium Tremens, staat vast. Veel meer dan een marketingstunt is Deliria een bijzonder lekker bier. In het bier van 2015 is de dry hopping mooi prominent in de neus aanwezig. Zonder die jonge hoppigheid smaakt Deliria 2014 lichtjes zoetig en iets ronder. Beide bieren dragen een prachtige kraag wit schuim. Mevrouw De Laet kiest resoluut voor de punch van de jongste Deliria. Voor de suggestie om de smaak van het bier jaarlijks te laten variëren, is ze minder gewonnen. “Ik ben fier op onze bieren. Als je hun smaken voortdurend aanpast aan de grillen van de consument, verlies je je gezicht.”

Katrien Bruyland
@epicuralia

online januari 2017 – copyright tekst en foto’s @epicuralia
Voor het eerst gepubliceerd in Bierpassie Magazine n°67, juni-juli-augustus 2015

hopbelle

Hopbelle

Deze reeks portretten knipoogt naar de groene, vrouwelijke belletjes die voor het pittige karakter van bier zorgen.
Hopbelle is een eretitel. Sommige natuurlijke schoonheden zijn geboren in Belgisch bier. Anderen werden geroepen op latere leeftijd. Even verscheiden als de wereld van onze bieren, zijn de verhalen van hopbelles die ons gerstenat
een warm hart toedragen.