Hopbelle

Lupula organica

Cléo Mombaers (Brasserie Les 3 Fourquets)

Ze drinkt graag bitter bier. Ze houdt van de Waalse volksaard. Ze is fier wanneer ze een café binnenstapt. En ze meent wat ze zegt. Cléo Mombaers is het mooiste geschenk dat Brasserie Les 3 Fourquets zich kon wensen. Dat ze nog groen is in het bier? So what? Dat zijn de beste hopbellen ook.

Op mijn veertiende had ik een coup de foudre met mijn eerste pintje. Ik hou van bitter. Mijn vriendinnen zaten rond mij Passoa en witte Martini te drinken. Eentje waagde zich aan een kriekske van Belle-Vue. Had ik mijn pint, dan was ik content. Pas toen ik bij De Molen in Bierbeek ging werken, ging de wereld van de speciaalbieren voor me open. We leven in het bierland bij uitstek. En nog zijn er zoveel mensen die geen benul hebben van al het moois dat bij ons wordt gebrouwen. Is dat niet vreemd?”

Cléo Mombaers stamt uit een nest van levensgenieters. Hoewel thuis geen bier op tafel kwam, waren zowel haar vader als stiefvader echte wijnfanaten. Haar mama is een gepassioneerde kokkin. “Als kind werd ik gestimuleerd om nieuwe dingen te proeven. Dat is volgens mij de reden waarom ik ben aanbeland waar ik nu ben.” Waar ze nu is? Dat hangt af van de planning van de dag. De Nederlandstalige commercieel verantwoordelijke van Brasserie Les Trois Fourquets mag heel Vlaanderen tot haar territorium rekenen. “Tien jaar geleden had ik niet kunnen denken dat ik in het bier zou belanden. Hoewel. Als ik er nu op terugblik, lijkt mijn parcours wel logisch.”

Vierschaar

Met een masterdiploma communicatiewetenschappen en eentje in filmstudies op zak vertrok Cléo Mombaers op reis. Omdat ze ook op reis niet het antwoord vond op de vraag wat ze wilde doen in het leven, rolde ze de horeca in. Bier bracht raad. “Mensen in de horeca werken zeer hard. Ik heb dat aan de lijve ondervonden. Die ervaring is goud waard in mijn huidige job. Ik begon bier te proeven en volgde een opleiding zythologie in Hasselt. Omdat ik de bierwereld van binnenuit wilde leren kennen, zegde ik m’n job op en gooide me in het diepe. Ik heb toen bij een paar grote brouwerijen gesolliciteerd. Het was meer voor de sport dan wat anders. Om te oefenen. (lacht) Iemand als ik, die een beetje dit en een beetje dat heeft gedaan, past niet bij het afgelijnde HR-profiel die ze voor commerciële functies zoeken.

‘Commerciële functie brouwerij’. Even zoeken op Google bracht Cléo Mombaers naar de Ardennen. “Les 3 Fourquets was de enige kleine brouwerij die toen naar iemand op zoek was. Mijn geluk was misschien ook dat ze moeilijk te vinden waren. (lacht) Van de brouwerij had ik nog nooit gehoord. Meteen nadat ik de vacature had gelezen, ben ik Lupulus gaan zoeken. En proeven! Toen ik m’n eerste slok binnen had, dacht ik: ‘Dit komt goed.’

Hoewel ze voor de vierschaar kwam van Pierre, Julien en Tim Gobron en hun commercieel verantwoordelijke Mathieu voelde deze hopbelle zich op haar gemak. “Ik ben nochtans een stresskip. Misschien voelde het meteen goed omdat ik die job heel graag wilde. Ik heb wel even zitten zweten toen ze mij vroegen het brouwproces uit te leggen in het Frans. Frans is niet mijn moedertaal. Vervolgens hebben ze gepolst of ik voeling had met waar ze voor staan als brouwerij. Ik denk dat ik ben aangeworven op buikgevoel. Natuurlijk ben ik daar heel dankbaar om. Economische of commerciële studies had ik niet achter de rug. Ik had niet de minste verkoopervaring. Er zijn veel mensen die heel graag in mijn schoenen zouden staan.”

Bernd Zwinnen van café Bahnhove moet wachten tot na ons werk af is vooraleer we aan de Lupulus gaan. “Bernd is één van onze beste klanten in Vlaanderen. Ik was nog niet aan boord toen hij onze bieren al schonk. Mijn collega nam me mee op voorstellingsronde langs bestaande klanten. Al vrij snel klonk het: ‘Doe maar, Cléo.’ Ik begon m’n eigen weg te zoeken en ben daar nog altijd mee bezig. Uiteraard zijn de mannen van de brouwerij er wanneer ik hen nodig heb. De thuis van Lupulus is een warm nest waar je als beginner terechtkomt. Het is geweldig om te worden vrijgelaten zoals ze met mij doen. Google is mijn beste vriend voor m’n werk. De bierwereld is klein en liefhebbers vinden mekaar snel terug. Door mijn voorbereiding heb ik al een aantal zaken ontdekt waar Lupulus al was terwijl we het nog niet wisten. Die voorbereiding is essentieel. Mensen in de horeca werken hard. Ik weet dat omdat ik het aan de lijve heb ondervonden. Het heeft geen zin om hun of mijn tijd te verspillen.”

Hop hype

“Het is niet abnormaal dat u ons bier nog niet kent. Ook al bestaat Lupulus al acht jaar. Tot midden november 2015 was er maar één collega die zich bezighield met de verkoop. Eén persoon, voor heel België. En hij deed het allemaal vanuit de Ardennen.” Zo ongeveer klinkt de verkooppitch voor Lupulus in Vlaanderen. Alleen noemt de hopbelle achter het de bieren van Les 3 Fourquets zichzelf geen geboren verkoopster. “Eigenlijk vind ik verkopen niet eens plezant. Je hebt collega’s in de verkoop die er op kicken het onderste uit de kan te halen en een zaak te winnen. Als mijn werk vlotjes gaat, is dat omdat ik een product vertegenwoordig waar ik honderd procent achter sta. Nooit zou ik koekjes of waspoeder kunnen verkopen. Ik zou zelfs niet kunnen werken voor veel andere brouwerijen.”

Cléo Mombaers verkoopt geen bier. Ze vertelt het verhaal van Lupulus. En ze laat het proeven. “In Vlaanderen zijn er nog veel plaatsen waar onze bieren nog niet bekend zijn. Daar komt verandering in. Hoewel ik uitleg geef, vind ik het niet nodig bieren plat te analyseren. Is er interesse dan stel ik het assortiment voor. Ik ram ze niet in de strot van mensen. Onze tripel schuiven we het meest naar voor. Daarnaast is er de bruine. En de Organicus, de bioversie van de tripel. Bij ons is die écht bio, wat niet van alle zogenaamde biobieren kan worden gezegd. Hopera is het enige bier in kleine flesjes. Het is een moderne pale ale, geen IPA. Het is gemaakt met Australische hop en gericht op de horeca. Volgens mij gaat Hopera een pak langer standhouden dan de IPA-hype. Hibernatus, ons winterbier, is niet zwaar zoet. Het is een stoutachtig bier en eigenlijk het bitterste van alles wat we in huis hebben.

Fier

De moeilijkste vraag die Cléo Mombaers kan krijgen, is met welk bier Lupulus tripel te vergelijken is. “Ik kom meestal niet veel verder dan te zeggen dat het een zeer toegankelijke is. Het is een eigenzinnig bier dat tegelijk veel mensen bevalt. Proeven is de enige manier om te weten of het smaakt. Het belangrijkste criterium is voor mij dat ik veel wil kunnen drinken van een bier. Ik zit op dat vlak heel simpel in elkaar: ik drink gulzig en snel. Gelukkig liggen de bieren die ik vertegenwoordig erg in de lijn van mijn persoonlijke smaak.” (lacht)

“Ik drink graag bittere bieren. Maar teveel is teveel. Het probleem met bierhypes is dat er telkens bieren ontstaan die gewoon niet lekker zijn. Ken je experimentele jazz? Je kan daar naar luisteren en denken: “Amai, dat zijn straffe muzikanten.” Maar ik zet dat niet op voor mijn plezier wanneer ik een avondje wil relaxen. (lacht) Dat heb ik met sommige bieren ook: het is vaak zo ver gezocht. Respect voor de brouwer? OK, ik zal het wel proeven. Maar ik ga ’s avonds niet in mijn zetel zitten met een bier dat ik niet lekker vind. Bier drinken, mag nooit hard werk zijn.”

De mensen achter Lupulus werken hard. Maar het moet ook plezant zijn. “Op de brouwerij zijn het allemaal echte levensgenieters. Omdat ik niet bij de deur woon, gebeurt het te weinig dat we samen iets kunnen drinken. Maar het was een heel leuk personeelsfeest. (lacht) Les 3 Fourquets combineert een zekere bescheidenheid met een ongelooflijk vertrouwen in zijn bieren. Ik hou van mijn job omdat ik deze bieren en de mensen achter de bieren graag heb. Natuurlijk zijn er dagen dat het niet gaat. Mensen zijn dan onvriendelijk. Of je krijgt het gevoel dat je je opdringt. Als ik iets haat, is het dat. Maar zelfs op die dagen stap ik altijd fier binnen.”

Katrien Bruyland
@epicuralia

update online mei 2017 – copyright tekst en foto’s @epicuralia
Voor het eerst gepubliceerd in Bierpassie Magazine n°71, juli-augustus-september 2016

hopbelle

Hopbelle

Deze reeks portretten knipoogt naar de groene, vrouwelijke belletjes die voor het pittige karakter van bier zorgen.
Hopbelle is een eretitel. Sommige natuurlijke schoonheden zijn geboren in Belgisch bier. Anderen werden geroepen op latere leeftijd. Even verscheiden als de wereld van onze bieren, zijn de verhalen van hopbelles die ons gerstenat
een warm hart toedragen.